Een cursus mindfulness hebben ze hier op Bali niet nodig (en
ook nog nooit van gehoord trouwens). Inmiddels ben ik een beetje geland
sinds ik hier een tijdje woon en met uitzicht op een paar palmbomen mijn
freelance schrijfopdrachten doe. Ik geniet van de warmte en ook van een
verkoelende stortbui af en toe. Ik geniet van de grappige mensen die enorm
nieuwsgierig zijn en standaard vragen waar je vandaan komt, hoe oud je bent,
wat je naam is en vaak ook of je getrouwd bent. Dat is hier hetzelfde als ‘hé
hoe is het?’ bij ons.

“Het leven heeft hier een heel ander tempo, mensen plannen hier niet, ze
jakkeren, rennen en racen niet”

Ik geniet van de tropische bloemen, palmbomen, enorme vlinders en alle dierengeluiden
’s nachts. En zelfs van de chaotische drukte in de steden. Het leven heeft hier
een heel ander tempo, mensen plannen hier niet, ze jakkeren niet en
rennen en racen niet. Het is hier zelfs heel normaal om een kwartiertje later
te komen op een afspraak: een Balinees kwartiertje. En toch, of misschien wel
juist daardoor, kan altijd alles onmiddellijk geregeld worden. Wil je een tour
maken over het eiland? Geen probleem, over 10 minuten staat er iemand die je
komt ophalen. Naar een traditionele medicijnman? De buurman heeft wel een broer
en die woont in het dorp bij de beste medicijnman van het eiland, en voor je
het weet zit je in een auto en ben je al onderweg. Het leven leeft hier
zichzelf, het valt allemaal niet te bedenken. Als ik dingen plan, is de kans
groot dat het ineens weer helemaal anders loopt. ‘Oké, go with the flow’, hoor
ik mijzelf hier dagelijks zeggen.

“Hier voel ik heel duidelijk: na een periode van ontspanning volgt vanzelf weer
behoefte aan actie”

Ik herken zo wat Annic schreef in haar column, dat ze
alles altijd in de 6
de versnelling deed en nu behoefte heeft aan
meer rust. Ook ik heb de afgelopen jaren flink hard gewerkt. Altijd moest er
weer iets: boeken schrijven, mijn eigen bedrijf opbouwen, verschillende opleidingen
en heel hard werken aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Mijn beste vriend zei
een paar maanden geleden: “Mi, van jou leer ik hoeveel een mens eigenlijk kan
doen zonder overspannen te worden.” Hier op Bali leer ik los te laten, in het
moment te leven en balans te vinden tussen ontspannen en actie. Ik denk dat ik
nooit helemaal los durfde te laten omdat ik onbewust bang was nooit meer de
drive terug te vinden om nieuwe creatieve projecten neer te zetten. Iets wat ik
heel graag doe. Hier voel ik heel duidelijk: na een periode van diepe ontspanning
volgt vanzelf weer behoefte aan actie. De actie komt dan vanuit een andere
plek, niet vanuit ‘moeten’, maar vanuit plezier en inspiratie.

Op die manier maak ik nu, als schrijver en coach, mijn online
programma
Free your Inner Writer af, een online training om mensen te begeleiden
die graag een boek willen schrijven. Vorig jaar heb ik hier ontzettend hard aan
gewerkt, en nu is het na de broodnodige ontspanning tijd voor de laatste
loodjes. Met heel veel plezier en nieuwe creativiteit.

Tekst: Michèle Bevoort